PM Vishwakarma Yojana | आपल्याकडे असं म्हटलं जातं की, “कौशल्य असेल तर माणूस कधीच उपाशी मरत नाही.” पण आजच्या काळात फक्त कौशल्य असून चालत नाही, त्याला आधुनिक तंत्रज्ञान आणि आर्थिक मदतीची जोड असावी लागते. अनेकदा आपल्या आसपासचे कारागीर मग तो गावातला शिंपी असो, लोहार असो की एखादा सुतार पैशांअभावी आपला पिढीजात व्यवसाय वाढवू शकत नाहीत. हीच अडचण ओळखून केंद्र सरकारने ‘प्रधानमंत्री विश्वकर्मा कौशल्य सन्मान योजना’ सुरू केली आहे.
ही योजना म्हणजे केवळ कागदावरचा सरकारी आकडा नाही, तर पारंपरिक व्यवसाय करणाऱ्या सामान्य माणसाच्या स्वप्नांना मिळालेली एक नवी भरारी आहे. गेल्या तीन वर्षांत या योजनेने हजारो कुटुंबांचे आयुष्य बदलले असून, आता तुम्हीही याचा लाभ घेऊ शकता.
काय आहे नेमकं स्वरूप?
बऱ्याचदा सरकारी योजना म्हटलं की फक्त कर्ज डोळ्यासमोर येतं, पण ही योजना त्यापेक्षा मोठी आहे. यामध्ये तुम्हाला तुमच्या कामाचे रीतसर ट्रेनिंग दिले जाते. सर्वात महत्त्वाची आणि आनंदाची गोष्ट म्हणजे, ट्रेनिंगच्या काळात तुमचे घर चालवण्यासाठी सरकार दररोज ५०० रुपये स्टायपेंड (भत्ता) देते. म्हणजे शिकता शिकता तुमची कमाईही सुरू राहते. ट्रेनिंग पूर्ण झाल्यावर स्वतःचं हक्काचं साहित्य घेण्यासाठी १५ हजार रुपयांचे टूलकिटही मोफत मिळते.
पैशांची चिंता मिटली: ३ लाखांपर्यंतचे स्वस्त कर्ज
व्यवसाय वाढवण्यासाठी भांडवल ही सर्वात मोठी समस्या असते. या योजनेतून तुम्हाला टप्प्याटप्प्याने मदत मिळते:
पहिला टप्पा: सुरुवातीला १ लाख रुपयांचे कर्ज दिले जाते, जे १८ महिन्यांत परत करायचे असते.
दुसरा टप्पा: पहिल्या कर्जाची वेळेवर परतफेड केल्यास, तुम्हाला २ लाख रुपयांचे अतिरिक्त कर्ज मिळते.
व्याजदर: सर्वात मोठा दिलासा म्हणजे, हे कर्ज केवळ ५ टक्के व्याजदराने मिळते. सावकाराकडून किंवा बँकेकडून महागड्या दराने कर्ज घेण्याची आता गरज उरलेली नाही.
कोणाकोणाला मिळणार लाभ?
या योजनेत एकूण १८ प्रकारच्या पारंपरिक कारागिरांचा समावेश करण्यात आला आहे. यामध्ये लोहार, सोनार, कुंभार, सुतार, चर्मकार (मोची), गवंडी, न्हावी, धोबी, शिंपी, टोपली बनवणारे, खेळणी बनवणारे आणि अगदी बोट बांधणाऱ्या कारागिरांचाही समावेश आहे.
थोडक्यात सांगायचं तर…
जर तुमच्या हातात कला असेल आणि ती जगासमोर आणण्यासाठी फक्त पैशांची नड असेल, तर ‘पीएम विश्वकर्मा योजना’ तुमच्यासाठी एक सुवर्णसंधी आहे. आपल्या पारंपरिक कलेला विसरू नका, उलट तिला आधुनिक तंत्रज्ञानाची जोड देऊन स्वतःच्या पायावर उभे राहा. शेवटी, जेव्हा सामान्य कारागीर सक्षम होईल, तेव्हाच देश खऱ्या अर्थाने आत्मनिर्भर होईल.